Prachtig gedicht.
Gehoord in het prachtige programma ‘Het Vermoeden’.

Er was een dag
dat sterren achter donker glas
mij wenkten en ik werd
verwonderd wakker besefte
was stof en zoekende
werd ik gevonden en tastende
werd ik geraakt
door de Eeuwige
buiten de tijd en
ook al ben ik nog niet af
mijn zwakke kleuren
nu nog onomlijnd
nog niet verfijnd
ik ben bewogen
en reik dieper en
ook al breek mijn licht
te vaak versnippert het
op barstend glas
Hij schept iets moois
uit wat ik ben en was
Hij licht me bij
Hij klopt
in mijn heelal

(gedicht van Arie Nieuwkerk)